خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کوش تا دل به تماشای جهان نگذاریداغ افسوس بر آیینه جان نگذاری
۲
چاه این بادیه از نقش قدم بیشترستپای مستانه به صحرای جهان نگذاری
۳
نفس تند، عنان دادن عمرست از دستبا خبر باش که از دست عنان نگذاری
۴
چشم بستن ز تماشای دو عالم سهل استسعی کن سعی که دل را نگران نگذاری
صفحهٔ ۱ از ۴