خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی
۲
خلوت گور ترا جنت دربسته شودگر درین نشائه به تنهایی و عزلت سازی
۳
صد در فیض به روی تو گشایند از غیبسینه را گر سپر سنگ ملامت سازی
۴
می شود خاک شکرزار تو بی دیده شورگر تو چون مور به اکسیر قناعت سازی
صفحهٔ ۱ از ۲