خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟
۲
دانه قابل نه مزرع سبز فلکینیستی برگ، چه از باد خزان می لرزی؟
۳
آفتاب از تو و چرخ تو فراغت داردتو چه ای ذره ناچیز به جان می لرزی؟
۴
سود جان بر سر هم ریخته در عالم عشقتو بر این عالم پر سود و زیان می لرزی
صفحهٔ ۱ از ۵