خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی
۲
سبزه شوره زمین نیست به جز موج سرابحاصل از عالم پرشور ندیده است کسی
۳
خاک زیر قدم نرم روان آسوده استگرد از قافله مور ندیده است کسی
۴
از عرق چهره گلرنگ تو بیهوشم ساختمی ممزوج به این زور ندیده است کسی
صفحهٔ ۱ از ۳