خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقیدو سه جامی بکش از شرم برآ ای ساقی
۲
از می و نقل به یک بوسه قناعت کردیمرحم کن بر جگر تشنه ما ای ساقی
۳
چند چون شمع ز فانوس حصاری باشی؟بی تکلف بگشا بند قبا ای ساقی
۴
پنبه را وقت سحر از سر مینا بردارتا برآید می خورشیدلقا ای ساقی
صفحهٔ ۱ از ۳