خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک شو خاک ازان پیش که بر باد رویبندگی پیشه خود ساز که آزاد روی
۲
مرگ چون موی برآرد ز خمیرت آسانگر چو جوهر به رگ و ریشه فولاد روی
۳
روزگار از تو و مرگ تو فراغت داردشط نماند ز روش گر تو ز بغداد روی
۴
من نه آنم که به جان بخل کنم با تو، ولیتو نه آنی که به قتل از سر من شاد روی
صفحهٔ ۱ از ۲