خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردیستم به روز من و روزگار خود کردی
۲
همان ز ماه تمام تو نور می بارداگر چه هاله خط را حصار خود کردی
۳
هزار دیده تر در قفا ز شبنم داشتگلی که از رخ خود در کنار خود کردی
۴
مرا که ساخته بودم به داغ نومیدیدگر برای چه امیدوار خود کردی؟
صفحهٔ ۱ از ۴