خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟به سرمه چشمی و چشمی به توتیا داری
۲
ز برق و باد گرو می برد به گرمرویز عذر لنگ، سمندی که زیر پا داری
۳
شراب ما سر منصور را به چرخ آردتو زود مست کجا ظرف جام ما داری؟
۴
گره ز غنچه تصویر باز کرد نسیمتو از حجاب همان بند بر قبا داری
صفحهٔ ۱ از ۲