خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجاست دولت آنم که یار من باشی؟ز خود کناره کنی در کنار من باشی
۲
اگر شراب خوری ساقی تو من باشموگر به خواب روی در کنار من باشی
۳
غرور حسن کجا می دهد ترا رخصت؟که مرهم جگر داغدار من باشی
۴
مرا به نیم نگه شرمسار کن از خودچرا تو روز جزا شرمسار من باشی؟
صفحهٔ ۱ از ۲