خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه هست به ظاهر خراب درویشیز وصل گنج بود کامیاب درویشی
۲
ترا ز درد سر آن جهان خلاص کنداگر چه تلخ بود چون گلاب درویشی
۳
ازان به خرقه پشمین چو نافه ساخته استکه خون خویش کند مشک ناب درویشی
۴
هزار گوهر شهوار در دل شبهاکشد به رشته ز هر پیچ و تاب درویشی
صفحهٔ ۱ از ۳