خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قرار گیر به دارالقرار درویشیکه انقلاب ندارد دیار درویشی
۲
پیاده ای است زمین گیر، آفتاب بلندنظر به همت گردون سوار درویشی
۳
کند به دامن اشفاق، ابر رحمت پاکبه روی هر که نشیند غبار درویشی
۴
مکن شتاب که یکجا رسد به روز حسابز خازنان کرم، مزد کار درویشی
صفحهٔ ۱ از ۳