خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حضور فرش بود در جهان درویشیسر نیاز من و آستان درویشی
۲
خط مسلمی از انقلاب دوران یافترسید هر که به دارالامان درویشی
۳
ز برگریز جهان ایمنند بی برگانبه یک هواست بهار و خزان درویشی
۴
کف پرآبله ای بیش نیست ابر بهارنظر به همت دامن فشان درویشی
صفحهٔ ۱ از ۶