خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ایآغوش باز در ره سیلاب کرده ای
۲
در جستجوی ماهی سیمین لباس اوتن را درین محیط چو قلاب کرده ای
۳
چون طفل، گوش هوش به افسانه داده ایدر رهگذار سیل فنا خواب کرده ای
۴
درگاه خلق را به خدا برگزیده ایبتخانه را تصور محراب کرده ای
صفحهٔ ۱ از ۲