خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ایبادام تلخ را چه شکرپوش کرده‌ای؟
۲
داریم چون قبا سر بندت هزار جاما را چه ناامید ز آغوش کرده‌ای؟
۳
تا چشم را به هم زده‌ای، از سپاه نازتاراج عافیتکده هوش کرده‌ای
۴
در پیش آفتاب چه پرتو دهد چراغ؟گل را خجل ز صبح بناگوش کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲