خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ایصد مرغ دل اسیر به گلدام کرده‌ای
۲
چشم بدت مباد، که نقل و شراب منآماده از دو چشم چو بادام کرده‌ای
۳
از روی ناز تا به لب خود رسانده‌ایخون‌ها ز باده در جگر جام کرده‌ای
۴
رام کسی اگر نشوی از تو دور نیستکز رم هزار دلشده را رام کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳