خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای
۲
از بهر آشنایی این خونی حیااز صد هزار معنی بیگانه مانده ای
۳
جای تو نیست کنج خرابات بی غمیآنجا به ذوق گریه مستانه مانده ای
۴
وقت است غیرتی کنی و یک جهت شویپر در میان کعبه و بتخانه مانده ای
صفحهٔ ۱ از ۴