خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
۲
پروانه وار سیلی آتش نخورده ایدر دودمان آه چراغی ندیده ای
۳
با ناله یک سراسر گلشن نرفته ایبا عندلیب گوشه باغی ندیده ای
۴
از لاله زار آبله یک گل نچیده ایدر پای شوق، خار سراغی ندیده ای
صفحهٔ ۱ از ۲