خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی
۲
درد کهن به پرسش رسمی نمی رودکی می دهد تسلی عاشق عنایتی؟
۳
پاس ادب عنان سخن را کشیده داشتروزی که داشت درددل ما نهایتی
۴
ما را زبان شکوه چو صائب نداده اندمی داشت کاش درد دل ما نهایتی
صفحهٔ ۱ از ۱