خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟دیوانه را به حلقه طفلان چه می بری؟
۲
چون شکر این فشار که من خورده ام بس استبار دگر مرا به نیستان چه می بری؟
۳
دلهای بی غمان چمن می شود کباباین بی دماغ را به گلستان چه می بری؟
۴
چون اشک می دود به رخ شمع، بی حجابپروانه مرا به شبستان چه می بری؟
صفحهٔ ۱ از ۳