خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن را که نیست ذوق وصال شکستگیدر دل خلد چو شیشه خیال شکستگی
۲
ماه از شکستگی به تمامی رسیده استغافل مشو ز حسن مآل شکستگی
۳
در محشرست یک سر و گردن بلندترباشد سری که در ته بال شکستگی
۴
با نقص خوش برآی که چون ماه شد تماملرزد به خود ز بیم زوال شکستگی
صفحهٔ ۱ از ۴