خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟در آشیانه عیش به یاد قفس کنی
۲
از خون لعل، تیشه مردان بهار کردزین کوهسار چند به آوازه بس کنی؟
۳
در صیدگاه عشق، هما موج می زندچون عنکبوت چند شکار مگس کنی؟
۴
لوح دلی که آینه راز عالم استحیف است حیف تخته مشق هوس کنی
صفحهٔ ۱ از ۲