خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوا را گر به فرمان کرده باشیدو صد بتخانه ویران کرده باشی
۲
دل سنگین خود گر نرم سازیفرنگی را مسلمان کرده باشی
۳
ترا آن روز دولت رو نمایدکه رو از خلق پنهان کرده باشی
۴
سخاوت با سخاوت پیشگان کنکه با یک شهر احسان کرده باشی
صفحهٔ ۱ از ۴