خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر دل از علایق کنده باشیبه منزل بار خود افکنده باشی
۲
فلک ها را توانی پشت سر دیدبه نور عشق اگر دل زنده باشی
۳
اگر دل برکنی زین چاردیواردر خیبر ز جا برکنده باشی
۴
نسازی از منی گر پاک خود راهمان یک قطره آب گنده باشی
صفحهٔ ۱ از ۹