خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بی پرده خود را دیده باشیگل از فردوس اینجا چیده باشی
۲
اشارت کن که خون خود بریزماگر از دوستان رنجیده باشی
۳
لباس شرم صد چاک است، ترسمکه در خلوت به خود چسبیده باشی
۴
شود حسن از گداز عشق فربهچها بر خویشتن بالیده باشی
صفحهٔ ۱ از ۴