خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانیخار و خسی است پیشش اسباب زندگانی
۲
از سرگذشتگان را در عالم شهادتتیغ خم تو باشد محراب زندگانی
۳
چون آب زندگانی در ظلمت است پنهان؟دل را سیه نسازد گر آب زندگانی
۴
جان هواپرستان با باد همعنان استباشد حباب کم عمر در آب زندگانی
صفحهٔ ۱ از ۴