خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت آنکه چشم راحت خوش می‌غنود ما راعشق آمد و برآورد از سینه دود ما را
۲
تاراج خوبرویی در ملک جان در آمدآن دل که بود وقتی گویی نبود ما را
۳
پاسنگ خویش بودم در گوشهٔ صبوریبادی ز سویت آمد اندر ربود ما را
۴
هر روز در شب غم خوش می‌کند سرایمآن دیدنی که اول خوش می‌نمود ما را
صفحهٔ ۱ از ۳