خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازکیی که دیده ام آن رخ همچو لاله راسوزم و بر نیاورم پیش وی آه و ناله را
۲
تا چو سگان فغان کنند از رخش اهل نه فلکساخت مه چهارده آن بت هجده ساله را
۳
عقل نماند در سری، صبر نماند در دلیبرگل و لاله کس چنین کژ ننهد کلاله را
۴
سوخته رخت اگر سوی چمن گذر کنددر دل خود گمان برد شعله گرم لاله را
صفحهٔ ۱ از ۳