خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قندی‌ست آتشین‌رو، شمعی‌ست انگبین‌لبماه سپهرکسوت، مهر هلال‌غبغب
۲
قطران مشک و خالش از مُشک و گل مُسَلسَلکافور آب و خاکش از شیر و می مرکب
۳
ترک جهان‌فروزش گنجی ز نیمروزشموی طلسم‌سوزش مارِ مُسَلسَل از شب
۴
گر پاسبانی وی در برج مه نبودیسعد زمین گرفتی از وی وبال کوکب
صفحهٔ ۱ از ۲