خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماهرویا، به خون من مشتابکشتن عاشقان که دید صواب
۲
چشمت، ار خون من بریخت چه شدترک با تیغ بود مست و خراب
۳
تا گل از شرم رویت آب شودیک زمان برفگن ز چهره نقاب
۴
مثل خود در جهان کجا بینیگه در آیینه بنگری گه در آب
صفحهٔ ۱ از ۳