خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در سر هوای نازنینی ستکز او تاراج شد هر جا که دینی ست
۲
نخواهد رفت مهرش از دل مناگر چه با منش هر لحظه کینی ست
۳
پریشان حالت است از یاد زلفشبه گیتی هر کجا خلوت نشینی ست
۴
هجوم جان مشتاقان بر آن لبچو غوغای مگس بر انگبینی ست
صفحهٔ ۱ از ۲