خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا، روز عیش و شادمانیستهوای سبزه و صوت و اغانیست
۲
مرا بی تو چه جای زندگانیستکه دل بی عشق و جان بی شادمانیست
۳
ز چشم خویش ترسانم به رویتکه عشقت سرنوشت آسمانیست
۴
ز بدخویی جگر خون کرد چشمتمگر بد خوئیش از ناتوانیست
صفحهٔ ۱ از ۳