خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوانده بُتانِ حسن، شاهتوز قلب شکستگان سپاهت
۲
دودیست بر آتش جهانسوزآن سبزه خط که شد سیاهت
۳
شد در زِنَخَت هزار جان غرقاز خویْ چو پُرآب گشت چاهت
۴
هر لحظه جراحتی است در جانبینم چو ز دور گاه گاهت
صفحهٔ ۱ از ۳