خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب، اندر دل خاک آن گل خندان چونستماه تابان من اندر شب هجران چونست
۲
من چو یعقوب ز گریه شده ام دیده سفیدآخر آن یوسف گمگشته به زندان چونست
۳
من درین خاک به زندان غم از دوری اواو ز من دور به صحرا و بیابان چونست
۴
گوهری بود کزین دیده بغلطید به خاکدیده خود خاک شد، آن گوهر غلطان چونست
صفحهٔ ۱ از ۲