خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار عشقت بر دلم باری خوش استکار من عشق است و این کاری خوش است
۲
جان دهم در پاش، ار چه بی وفاستدل بدو بخشم که دلداری خوش است
۳
بلبل شوریده را از عشق گلدر چمن با صحبت خاری خوش است
۴
راستی را سرو در نشو و نماستاز قد یارم نموداری خوش است
صفحهٔ ۱ از ۲