خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بود آن بیدلی کز غم امانیش نیستمرده بود آن دلی کاه و فغانیش نیست
۲
بهر خدا، ای جوان، تا بتوانی مدارحرمت پیری که میل سوی جوانیش نیست
۳
کاش نبودی مرا تهمت جایی به تنکش اگر از یار امان، از غم امانیش نیست
۴
سینه که بیدل بماند آه و فغانیش هستدل که ز هجران بسوخت نام و نشانیش نیست
صفحهٔ ۱ از ۳