خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بند زلف غمزدگان را سبب فرستوز قند لعل دلشدگان را طرب فرست
۲
از من به فن لب آمده جانی ربوده اییک بوسه نامزد کن و بازم به لب فرست
۳
تو ماه و من چو تار قصب در غمت ضعیفای ماهتاب، نور به تار قصب فرست
۴
امروز چون به خنده رطب لب گشوده ایما را خبر از آن رطب بوالعجب فرست
صفحهٔ ۱ از ۲