خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب، که این درخت گل از بوستان کیستوین غنچه شکر شکن از نقلدان کیست
۲
باز آن پسر که می گذرد از کدام کوستباز آن بلا که می رسد از بهر جان کیست
۳
از خون نشان تازه همی بینمش به لبتا خود که بازگشته و آن خود نشان کیست
۴
می گفت دی که بر من آواره برگذشتکافگار کرد پای من این استخوان کیست
صفحهٔ ۱ از ۳