خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل لبت به چاشنی از انگبین به استرشک رخت به نازکی از یاسمین به است
۲
وه فرق در میان تو و آفتاب چیستدید آسمان به سوی تو و گفت این به است
۳
در باغ سرو راست بسی دیده ام، ولیچیزی که سرور است همین راستین به است
۴
بی شمع خویش روشنی خانه بایدمآتش درون زنید که روشن چنین به است
صفحهٔ ۱ از ۳