خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن خط پر بلا که در آغاز رستن استبا او چه فتنه ها که در انبار رستن است
۲
ساکن تری که می دمد آن سبزه بر گلتنی کاهلی که سبزه ات از باز رستن است
۳
آغاز خط به ما منما و مکش، ازانکهر آفتی که هست، در آغاز رستن است
۴
با ما روا مدار که آید برون ز پوستآن دشمن کشنده که بر ساز رستن است
صفحهٔ ۱ از ۲