خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عشق اگر دلت چو کبابی به تابه ایستدل باشد ار ز نرخ کبابت کبابه ایست
۲
هر دل که در تنی به هوایی مقید استدل نیست آن که شاهدی اندر نقابه ایست
۳
ناخوش تر است بوی تو هر چند کز غروربر گلخنت ز مشک و ز عنبر گلابه ایست
۴
ای آنکه آب خوش خوری از تشنگی فسقباقی ز آبخورد تو بانگ شرابه ایست
صفحهٔ ۱ از ۳