خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه تیر بود که چشم تو ناگهان انداخت؟که بر نشانه دل‌های عاشقان انداخت
۲
شمایل قد رعنا و طبع موزونتهزار فتنه و آشوب در جهان انداخت
۳
کمال حسن تو جایی رسید در عالمکه خلق را به دو خورشید در گمان انداخت
۴
وفا و مهر تو، ای یار بی وفا، ما راجدا ز خدمت یاران و دوستان انداخت
صفحهٔ ۱ از ۲