خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید فصل گل و باد عنبر افشان استنگارخانه جانان بهشت رضوان است
۲
به سرو باغ که بیند کنون که در هر باغهزار سرو به هر گوشه ای خرامان است
۳
کنون به سوی چمن بی بهشتیان نرومکه هر چه ذوق بهشت است روی خامان است
۴
عجب که جام نمی افتد از کف نرگسچنانکه او به غنودن فتان و خیزان است
صفحهٔ ۱ از ۳