خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دستت از نگار سفید و سیاه و سرخوی چشمت از خمار سفید و سیاه و سرخ
۲
از برگ و از سپاری و از رنگ چونه شددندان آن نگار سفید و سیاه و سرخ
۳
رفتی و در فراق تو چشمم ز گریه گشتچون ابر نوبهار سفید و سیاه و سرخ
۴
سازم نثار آن رخ زیبا، گرم بوددر کیسه صد هزار سفید و سیاه و سرخ
صفحهٔ ۱ از ۲