خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمستان می‌رود، ایام گل‌ها پیش می‌آیدز باد صبح ما را بوی آن بدکیش می‌آید
۲
صبا می‌جنبد و بازم پریشان می‌کند از سردل بدبخت اگر وقتی به حال خویش می‌آید
۳
رسید ایام گل وان شوخ خواهد رفت در بستاناز آن روزی که می‌ترسیدم اینک پیش می‌آید
۴
سر دیوانگی را مژده ده، ای سنگ بدنامیکه باز آن فتنه بهر عقل دوراندیش می‌آید
صفحهٔ ۱ از ۳