خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هنوزت ناز گرد چشم خواب‌آلود می‌گرددهنوز از تو شکیب عاشقان نابود می‌گردد
۲
چرا دیوانگی نارد مرا در گرد کوی او؟که در هر گوشه چندین جان ناخشنود می‌گردد
۳
به صد جان بنده‌ام آن غمزه را با آنکه می‌دانمکه مرگم گرد آن پیکان زهرآلود می‌گردد
۴
چه پرسی حال شب‌های کسی کش چون تو غمخواریهمه شب از درون جان غم فرسود می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۲