خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماندوگر در پرده می‌داری، کسی را جان نمی‌ماند
۲
من درویش رسوای جهان گشتم بحمداللهچه شبهه، عشق و درویشی بسی پنهان نمی‌ماند
۳
به یاد روی تو چندان که سوی ماه می‌بینمهمی‌ماند به تو چیزی، ولی چندان نمی‌ماند
۴
مگو کای دیده در روی من حیران چه ماندستی؟کدامین دیده کاندر روی او حیران نمی‌ماند
صفحهٔ ۱ از ۲