خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع من اگر یک شب از خانه برون آیداز هر طرفی صد جان پروانه برون آید
۲
صد جامه قبا گردد از هر طرفی، چون اوکژ کرده کلاه از سر مستانه برون آید
۳
من بی خبر و طفلان سنگی به کف از هر سوشسته به کمین تا کی دیوانه برون آید
۴
فریاد که از یاری عمری به جفا باشمچون گاه وفا باشد بیگانه برون آید
صفحهٔ ۱ از ۲