خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شدوین دل ز خراش او بی خار نخواهد شد
۲
گر تیغ زنی بر تن، ور نیش زنی بر جانناگاه رود جانش، بیمار نخواهد شد
۳
عشقت ز پی کشتن مردانه به کار آمدشادم ز غمت باری بیکار نخواهد شد
۴
بر ما فتد ار تابی زان رخ، چه شوی رنجه؟مهتاب ز افتادن افگار نخواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲