خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آباد نشد دل که خراب پسران شدحسن پسران آفت صاحب نظران شد
۲
بس دانه دلها که ز تن برد به تاراجآن مور که بر گرد لب ساده دلان شد
۳
افسرده جمال خط خوبان چه شناسد؟کین سرمه نه شایسته ناقص بصران شد
۴
دلهای عزیزان شمر آن جمله نگینهاکاندر کمر آرایش زرین کمران شد
صفحهٔ ۱ از ۳