خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هر درد و غمی دل مبتلا شدچرا یکباره یار از ما جدا شد؟
۲
برید از دوستان خود به یکباردریغا، حاجت دشمن روا شد
۳
بگفتم عاشقان را ناسزاییکنون عاشق شدم، اینم سزا شد
۴
به رندی و به شوخی و به صد نازدل از من برد و آنگه پارسا شد
صفحهٔ ۱ از ۲